محمد بن هندوشاه نخجوانى

239

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )

و تقوى از ساير ايمه ممتازست و همواره اكابر مملكت را بر قول و قلم و تديّن و تشرّع او « 1 » وثوق و اعتماد كلى بوده راه ( * ) امانة الحكم « 2 » دار القضاء بغداد بجانب او تفويض رفت تا در ان باب « 3 » مساعى جميله بتقديم رسانيده امين اموال ايتام و غيّب و سفها گردد و شرايط امانت و ديانت مرعى داشته در محافظت و استنماء « 4 » آن اجمل مساعى بذل كند و غبطهء اطفال و غايبان رعايت نموده « 5 » از تقصير و اهمال محترز باشد تا افعال ( * ) و اقوال « 6 » او عند الله و الناس « 7 » محمود و مشكور و مرضى و مبرور افتد « 8 » و موجب مزيد تقويت و تربيت گردد ان شاء الله تعالى بدان سبب اين حكم نفاذ يافت تا ازين تاريخ باز قضاة و مباشران امور « 9 » حكم بغداد « 10 » او را امين « 11 » دار القضا دانسته و « 12 » موقّر و محترم داشته « 13 » ديگرى را مجال مداخلت و مشاركت ندهند جمعى كه ازو استقراض اموال ايتام و غيّب كرده باشند در وعدهء موعود باداء آن قيام نمايند و الّا ( * ) چون او باستثمار و استنماء آن‌كه « 14 » شرعا برو « 15 » واجبست بوجهى شرعى مشغول گردد .

--> ( 1 ) - پ : و . ( * 2 ) پ : امانت به حكم . ( 3 ) ج : حذف شده . ( 4 ) ت : استثمار . ( 5 ) - آ ت : كند و . ( * 6 ) پ : حذف شده . ( 7 ) پ : و عند الناس . ( 8 ) ت : حذف شده . ( 9 ) پ : حذف شده . ( 10 ) - آ : ببغداد ، ب : ببغداد . ( 11 ) - ج - و معتمد - افزوده . ( 12 ) - ج : او را . ( 13 ) - ت : دانسته . ( * 14 ) - ج : او جون استنمآءكى ، پ : او - حذف شده . ( 15 ) - ج : حذف شده .